Wolvengehuil

‘Nééééjjj! Dit zit NIET lekker! Ik-ga-NIET-naar-school!’ ‘Wacht, ik help je wel even met je schoen.’ ‘Het is niet mijn schóehoen! Het is die rotsok! Waarom koop je ook altijd sokken met van die shitrandjes! Mama, ga WÉG!’ Mijn zesjarige geeft nog een brul, gooit zijn (overigens naadloze) sokken zover mogelijk weg en pleurt z’n schoenen erachteraan. Dan werpt hij zichzelf huilend als een wolf op de keukenvloer –  naast het bijltje dat ik er al maanden geleden bij had neergelegd.

Lees verder

Bijna dood. (In m’n nakie ook nog)

Ik was bijna dood. Althans, als het aan mij had gelegen. Tjongejonge. Mij moet je echt hebben als de nood aan de man is hoor. Dat ging namelijk zo. Zondagochtend in een vakantieappartement. Lekker uitgeslapen en ach, waarom zou ik dat boek voor mijn werk niet in een warm bad lezen. Badschuim erin, leesbril erbij – trots dat ik dat bedacht vóór ik in bad stapte – en daar zat ik, heerlij…. IEUWIEUWIEUWIEUW!! Alarm. Shit. Oooh, dat was mijn schuld.

Lees verder